Column 57 - Mijn ervaringen als waarnemend dierenarts

Dokter, mijn hond hoest

Een man van een jaar of veertig kwam met zijn zoon en een zwarte Labrador de spreekkamer in lopen. Hij opende direkt met de woorden: "Dokter, hij hoest."

Hoe vaak hoest uw hond?

Nadat ik de man en zijn zoon een hand had gegeven, vroeg ik: "Hoe vaak hoest hij?". "Nou, toch wel regelmatig", antwoordde de man. "Hoe vaak is regelmatig?", vroeg ik. "Nou, een paar keer achter elkaar zéker.", reageerde de man. Alles bij elkaar wist ik nog niets over het hoest- gedrag van de hond, dus probeerde ik weer: "Hoe vaak heeft hij dat dan op een dag, dat hij achter elkaar hoest? "'s Morgens en 's middags een paar keer", legde de man uit.

Nu wilde ik toch wel graag weten of de hond de hele dag aan het hoesten was, of zo af en toe maar eens een kuchje, dus vroeg ik: "Hoe vaak hoest hij nu op een dag en nu vraag ik om een getal!" De man begon te rekenen en zei uit eindelijk: "Zo'n 12 keer dokter". Waarop zoonlief reageerde: "Maar vandaag was het wel weer wat minder, hé pap."

Hoe láng hoest uw hond al?

Ik wist nu dat de hond regelmatig over de dag wel eens hoestte, maar hoe lang deed hij dat al? Dus was mijn vraag:"Hoe láng hoest uw hond al? En daar begon het weer: "Zeker al wel een tijdje dokter." "En hoe lang is een tijdje?" vroeg ik toch iets geïrriteerd. "Nou, toen we terug kwamen van vakantie is het begonnen." bedacht de man. "En wanneer bent u terug gekomen van vakantie? "vroeg ik. "Ja, dat is al weer even geleden." "Even geleden in dagen, weken of maanden? "vroeg ik weer en inmiddels begon ik de lol er wel van in te zien. Gelukkig was het die dag niet druk zodat ik wel wat ruimte had in mijn agenda. "Een paar weken, dokter" sprak de man. "Twee, drie weken?" probeerde ik. "Ja, een kleine maand zijn we al weer thuis" wist de man nu zeker. "Dus dan hoest hij al wel een tijdje" reageerde ik. "Ja, dat zég ik" zei de man.

Is het een droge of een produktieve hoest?

"Hoe gaat het met eten en drinken? kokt hij als hij eet of drinkt?" ging ik met mijn anamnese verder. Dat bleek niet het geval en het antwoord kwam ook verbazend snel en duidelijk. Kennelijk zijn brokken- en waterbak vullen en het eet- en drinkgedrag momenten en gedragingen waar niet over nagedacht hoefde te worden. Het beschrijven van de hoest is weer een ander verhaal, want toen ik vroeg: "Is het een droge of een produktieve hoest?" keek de man mij aan alsof hij water zag branden. "Hoe bedoelt u? dokter" "Wel", zei ik, "is het een droge kuch of hoort u dat er slijm opgehoest wordt?" Nadat er door beide heren nagedacht was, bleek het een droge kuch te zijn.

Toch een lichte vorm van kennelhoest

Het hoesten was nu in beeld gebracht en volgde het onderzoek. De temperatuur was normaal, hart en longen waren in prima conditie, maar de lymfknopen achter zijn kaken waren vergroot, hij begon te kuchen als je hem in de keel kneep en achter in zijn bek bleek zijn gehemelte wat te rood. Ondanks zijn kennelhoestvaccinatie bleek deze hond toch een lichte vorm van kennelhoest te hebben. Dat is niet heel erg vreemd want de enting geeft geen volledige bescherming en als de hond het dan toch krijgt, is het vaak een milde vorm. De nog altijd onstuimige Labrador werd behandeld met antibiotica en pijnstilling en ook mocht hij vanaf een groot plat bord kinderhoestdrank oplikken.

Bij het verlaten van de spreekkamer vroeg meneer nog: "Hoe lang duurt het voordat het over is, dokter?". "Nou", zei ik, "dat kan best nog wel even duren, maar uiteindelijk komt het allemaal goed."